تفاوت های فردی کودکان برای والدین

تفاوت های فردی

ارتباط‌گیری میان کودکان یکسان نیست

پذیرفتن تفاوت‌های فردی در کودکان به‌خصوص برای والدینی که تجربه‌ی داشتن بیش از یک فرزند را دارند کار دشواری نیست . از همان نوزادی و حتی گاهی دوران جنینی مادران و بعدازآن پدران به‌وضوح تفاوت‌هایی را میان فرزندان خود احساس می‌کنند . یکی بیشتر خنده‌روست و کمتر غریبی می‌کند و دیگری عبوس‌تر بوده اما کنجکاوی زیادی دارد . در انتخاب غذا و لباس و اشتیاق به اشیا نیز این تفاوت‌ها برای والدین به‌خوبی معلوم می‌شود. اما وقتی زمان تعلیم یا توجه دادن به نکته‌ای برای فرزندان فرار می‌رسد والدین معمولاً شیوه مشخص و روش خاصی را که آموخته و یا پسندیده‌اند ، برای کودکان خود بکار می‌گیرند . طبیعی است که استفاده از شیوه واحد ، معمولاً ناکامی‌های فراوانی را برای والدین به همراه دارد.

در امر توجه به خداوند نیز موضوع اختلاف روحیه کودکان بیشتر از هرزمانی خودنمایی می‌کند .

همه ما کم و بیش کودکانی را دیده ایم که صرفا با مشاهده رفتار والدین و یا مربیان خود  از آن پیروی می کنند و بیشتر دوست دارند کارهایی را انجام دهند که آن ها دوست دارند اما گروه دیگری از کودکان هستند که مشتاق عمل و اکتشاف هستند و در مشارکت های عملی بیشترین همراهی را از خود نشان می دهند و در بعضی از کودکان احساسات حرف اول را می زند. آن ها متوجه چیزها و یا موضوعاتی می شود که عاطفه آن ها را درگیر کند.

صرفه نظر از درستی یک چنین دسته بندی به گواه کسانی که با بیشتر از یک کودک سروکار دارند ، هر کودک با شیوه خاصی به موضوعات اطراف خود توجه نشان می دهد . و این بدان معنا است که برای ارائه هر موضع باید از راه ویژه او وارد شد.

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان کنید.

منتخب نظرات شما درباره این مطلب: